Al 25 jaar in dienst bij Jorritsma Bouw

Vijventwintig jaar geleden stapte Patrick van Driel als jonge leerling-timmerman binnen bij Jorritsma Bouw. Inmiddels is hij een bekend en vertrouwd gezicht binnen het bouwbedrijf en werkt hij dagelijks aan uiteenlopende projecten. Al op school was Patrick liever bezig met zijn handen dan het leren in de schoolbanken. Dat is ook nooit veranderd. Patrick doet al 25 jaar lang, nog iedere dag, dat wat hij het liefste doet: timmeren.

Patrick begon zijn loopbaan bij de vestiging in Steggerda. In die tijd combineerde hij vier dagen werken met één dag school. Onder begeleiding van een vaste leermeester maakte hij kennis met de veelzijdigheid van dit vak. “Je had echt iemand naast je die je het vak leerde. En als je ergens tegenaan liep, kon ik altijd bij mijn leermeester terecht.”

Onverwachte situaties

Zijn eerste werkdagen bestonden vooral uit onderhoudswerkzaamheden en kleine klussen. Al snel ontdekte hij dat hij die afwisseling juist het leukste vond, en dat gevoel is nooit verdwenen. “Als je elke dag hetzelfde doet, dan ben ik er snel klaar mee. Ik vind het mooi dat je steeds weer andere uitdagingen tegenkomt.”

Tegenwoordig werkt Patrick veel in het aardbevingsgebied in Groningen. Daar komt hij regelmatig situaties tegen die je in de nieuwbouw niet snel zult vinden. En dat maakt voor hem dit werk juist zo leuk. “Bij oude boerderijen of woningen die soms honderden jaren oud zijn, kom je de gekste dingen tegen. Dan vraag je je soms af hoe iets ooit gebouwd is. En dat uitzoeken en samen oplossingen vinden maakt het werk zo interessant.”

Die ‘gewone timmerman’ gebleven

In 25 jaar tijd ontwikkelde Patrick zich tot een ervaren vakman. Toch heeft hij nooit de behoefte gehad om een andere richting op te gaan. “Ik heb weleens gedacht aan een functie als uitvoerder, maar uiteindelijk ben ik toch liever de hele dag lekker bezig met mijn handen. Op de bouwplaats voel ik me het meest op mijn plek.” Dat karakter past dan ook heel goed bij Patrick: niet achter een bureau, maar midden in het werk staan.

Samenwerken begint met vertrouwen

Als Patrick terugkijkt op zijn loopbaan, spelen collega’s een belangrijke rol. Niet alleen het werk zelf, maar vooral de mensen maken volgens hem het verschil. “Ik werk het liefst met een vaste collega, echt een maat waarvan je weet wat je aan elkaar hebt. Dat werkt gewoon het prettigst.” De collegiale sfeer binnen Jorritsma Bouw is voor Patrick één van de belangrijkste redenen waarom hij al 25 jaar hier werkt. “Het voelt hier vertrouwd. Alles is bespreekbaar en er wordt echt naar je geluisterd.”

Dat samenwerken en de verbondenheid met collega’s gaan soms verder dan de bouwplaats. Zo vertelt Patrick graag over de groep collega’s uit ‘de oude Steggerda-tijd’, met wie hij nog jaarlijks afspreekt voor een vaste kerstborrel. “Nog steeds, ieder jaar weer, spreken we rond de kerst af in het café in De Blesse. Sommige collega’s zijn inmiddels al met pensioen, maar ook die komen nog steeds langs op de borrel. Dat vind ik wel bijzonder.”

Projecten die na 25 jaar blijven hangen

Na al die jaren heeft Patrick aan talloze projecten gewerkt, maar een aantal springen er nog altijd uit. Eén daarvan is het politiebureau in Drachten. Een project dat heel anders was dan de woningbouw waar hij normaal gesproken aan werkte. “Het politiebureau was een gebouw met allerlei bijzondere voorzieningen. Zo moesten we meer dan 500 sparingen maken in de vloer van het kantoor en geluidswerende wanden timmeren voor de 60 meter lange schietbaan. Dat was iets aparts!”

Maar als je Patrick vraagt naar een nog ‘aparter’ project, noemt hij de boomhut die ze moesten maken aan de kunstroute in Groningen. “Dat was echt iets unieks. Een complete boomhut met een trap, badkamer en uitzicht over het water.” Het project was bedacht door een Japanse projectontwikkelaar en was er waarschijnlijk één die je maar één keer meemaakt. “Helaas heeft het maar een paar maanden gestaan.”

De sfeer maakt het verschil

Hoewel de bouwsector in de afgelopen jaren flink veranderde, bleef voor Patrick één ding hetzelfde: het gevoel binnen Jorritsma. Hij zag collega’s vertrekken en soms ook weer terugkomen. Zelf voelde hij nooit de behoefte om ergens anders te werken. “Natuurlijk hoor je weleens wat of krijg je een aanbod. Maar als het goed is, is het goed.” Voor hem weegt een prettige werksfeer dan ook zwaarder dan een hoger salaris. “Gezelligheid, collega’s en plezier in je werk zijn voor mij zoveel belangrijker dan geld.”

Dat stilzitten niets is voor Patrick is inmiddels wel bekend. Hij kijkt uit naar wat er allemaal nog op hem af zal komen, maar zoals het nu gaat, heeft hij het meer dan naar zijn zin. De projecten in Groningen blijven hem uitdagen en het timmerwerk blijft hem voldoening geven. Ook het dagelijkse reizen neemt hij voor lief. “Ik zie mezelf voorlopig gewoon nog timmeren. Het werk blijft leuk en je komt steeds weer nieuwe dingen tegen.”