Van timmerman tot steunpilaar:

Praktisch ingesteld, nuchter en iemand die altijd klaarstaat voor anderen: zo beschrijven de meeste collega’s Allard Schuring. Allard begon ooit als timmerman en ontdekte al snel zijn liefde voor dit vak. Onverwachts wijzigde zijn rol van de bouw naar kantoor en groeit hij bij Jorritsma Bouw uit tot projectleider Service & Onderhoud. Vooral in het aardbevingsgebied in Groningen leert hij dat het werk niet ophoudt bij bouwen: samenwerken, vertrouwen winnen en omgaan met emoties spelen minstens zo’n grote rol.

De eerste stap bij Jorritsma

Allard weet het nog goed, zijn eerste dagen bij Jorritsma. Gelijk na de kerst, op 8 januari 2007, werd hij direct in het diepe gegooid. “Ik kwam uit een klein bedrijf en zat ineens op cursus voor een nieuw computersysteem, dus dat was wennen.” Naast hem zat oud-directeur Jaring Feenstra. “Hij bleek er net zo weinig van de cursus te snappen als ik, gelukkig! Toen was het ijs gebroken.”

Al snel voelde Allard zich op zijn plek. “Je komt hier in een warm bad. Je wordt van alle kanten geholpen.” Hij startte als werkvoorbereider onderhoud en beheer in Groningen en maakte in de eerste dagen al de calculatie op voor twee aanbestedingen. “Dat gaf wel een lekker gevoel.” Binnen een korte tijd wist Allard zich op te werken tot projectleider binnen Service & Onderhoud.

Van de bouw naar kantoor

De eerste jaren was Allard actief als timmerman, tot een motorongeluk zijn loopbaan ingrijpend veranderde. “Ik ben in 1998 van de motor gestuiterd en kwam daardoor tijdelijk in een rolstoel terecht. Daardoor kon ik mijn werk als timmerman helaas niet meer doen en ben ik opnieuw de studieboeken in gedoken.”

Na twee jaar omscholing kwam Allard op kantoor terecht als calculator en werkvoorbereider. Eerst bij een klein bouwbedrijf in Drenthe en later bij Jorritsma Bouw. “De switch beviel me wel. Je hebt flexibiliteit en je komt nog steeds bij de jongens op de bouw.” Toch behoudt Allard zijn timmermanshart. “Als ik het motorongeluk niet had gehad, dan was ik tot mijn pensioen timmerman geweest.”

Bouwen aan Ganzendijk

Er is één project waar Allard met veel plezier op terugkijkt: de renovatie van het Groningse dorp Ganzendijk. Er lagen plannen om het dorp grotendeels te slopen, maar mede dankzij Jorritsma is er gekozen voor renovatie, een uitdaging waar Allard graag aan mee wilde werken.

Tijdens dit project werkte Allard intensief samen met de gemeente Oldambt, woningcorporatie Acantus en bewoners. “Het project trok zelfs landelijke aandacht, met bussen vol bezoekers aan wie we rondleidingen gaven in het dorp.” De afsluiting voelde als een gezamenlijk succes: “Dit zijn de krenten in de pap. Iedereen blij, daar doe je het voor. En je doet het samen, nooit alleen.”

Meer dan alleen schade herstellen

Vanaf 2012 verandert het werk van Allard opnieuw ingrijpend wanneer hij in Groningen te maken krijgt met aardbevingsschades. “De Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) zei: help ons, want we hebben een probleem.” Samen met collega’s zocht Allard naar een aanpak om met de problemen in het aardbevingsgebied om te gaan. “Want hoe pak je dit aan? Dat moest je samen uitvinden.”

In die periode verandert ook zijn rol. “Je bent op dat moment soms meer psycholoog dan projectleider voor bewoners.” Allard vertelt dat veel mensen toen geen idee hadden wat een scheur in de muur precies voor gevolgen zou hebben. “Ik was er om mensen gerust te stellen en vertrouwen te winnen. Voor hen, maar ook voor mij was het een nieuwe situatie, maar in zo’n periode leer je enorm veel als het gaat om een stukje mensenkennis.” En volgens Allard is die kennis in dit soort gevallen even belangrijk als kennis voor de bouw.

Momenten die raken

Een moment dat hem nog altijd bijblijft, is een melding van een woning die op instorten stond, terwijl de bewoners er nog woonden. Het raakt Allard nog steeds wanneer hij vertelt over het moment dat hij bij de mensen aan de keukentafel zit en moet vertellen dat hun boerderij op instorten staat en te onveilig is om nog in te wonen. “Dan zitten er twee huilende mensen tegenover je. Dat raakt je.”

Deze situatie zorgde bij Allard voor opnieuw een stukje kennis en ervaring. “Je moet dan verstandige keuzes maken en veiligheid vooropstellen.” Ook voor de NAM was dit een nieuwe situatie. “Dit waren één van de eerste mensen die uit hun huis moesten door de gevolgen van gaswinning. Dus dat zal je altijd bijblijven.”

Samenwerken aan meer

Door de jaren heen werkt Allard met veel collega’s samen. Vooral in de beginjaren van onderhoud en beheer ontstaat een hecht team. “Toen stond de afdeling Onderhoud en Beheer nog in de kinderschoenen en waren we een klein team. Daardoor liep de samenwerking als een trein en we voelden elkaar goed aan.”

Volgens hem zit de kracht in communicatie, zeker wanneer je voor grote projecten die uitdagingen met zich meebrengen. “Zo hebben we ooit een project aangenomen waarbij de ingang naar de achterkant moest worden verplaatst. Op dat moment ben je enthousiast, maar ik heb toen wel eens momenten in de auto gehad dat ik dacht: hoe gaan we dit aanpakken? En waarom heb ik dit toegezegd?” zegt hij lachend. “Maar juist die uitdagende klussen houden het werk leuk.”

Een nieuwe fase

Na bijna 20 jaar trouwe dienst bij Jorritsma Bouw is Allard afgelopen april officieel met pensioen gegaan. “Het lijkt eerst een hele grote vakantie.” Maar inmiddels weet hij zijn dagen goed te vullen. “Ik ben meer buiten en ga een beetje terug naar die tijd als timmerman omdat ik nu veel klusjes in en rondom huis oppak.” Ook hobby’s krijgen weer ruimte. “Mountainbiken, motorrijden… dat is heerlijk ontspannen.”

Wat hij het meest gaat missen, is duidelijk: de collega’s en de betrokkenheid. Volgens hem is dat ook het meest belangrijk geweest in zijn lange loopbaan bij Jorritsma. “Iedereen gaat hier zo goed met elkaar om. En blijf jezelf, gebruik de kunde die je hebt, maar durf ook hulp te vragen. Je hebt elkaar nodig.”

Na bijna twintig jaar bij Jorritsma laat Allard zien waar het in de bouw echt om draait: niet alleen het werk, maar vooral de mensen erachter. “Uiteindelijk,” zegt hij, “doe je het altijd samen.”