Versterken met een persoonlijke aanpak: “Ons huis, hun vakmanschap”

Aan de rand van Wirdum staat de karakteristieke woonboerderij van Arjo en Natascha verscholen onder een grote witte tent. De reden? De woning wordt verstevigd in opdracht van Nationaal Coördinator Groningen (NCG) wegens aardbevingsproblematiek. Alles wordt aangepakt: van de binnenmuren tot aan het dak. “Er is niks recht aan dit huis,” lacht Arjo. “Dus het is geen standaardklus.” Dat betekent maatwerk, veel afstemming, geven en nemen.

Je thuis gestript

De woning is er een met karakter. Het is gebouwd in 1910, maar stond vroeger op een wierde die later afgegraven is voor de vruchtbare grond. Daarom werd de woning verplaatst naar waar hij nu staat. “Het is een monument geworden. Sloop-nieuwbouw was geen optie en dat wilden we ook niet,” vertelt Natascha. Een uitgebreide versterking was noodzakelijk. En hoewel alles grotendeels wordt vernieuwd, blijft het karakter behouden.

De periode van sloop was desondanks emotioneel zwaar. “Je kijkt naar een huis waar je verliefd op bent en ziet het letterlijk gestript worden. Dat doet wat met je. Je weet dat het nodig is, maar het voelt tegenstrijdig.”

Bouwen aan vertrouwen

Gelukkig konden we als Jorritsma Bouw vanaf het begin bouwen aan het vertrouwen van Natascha en Arjo. Dat begon al bij de keuze voor de dorpsaannemer, waarbij bewoners actief meebeslisten. “Jorritsma Bouw sprong er echt uit. De presentatie was sterk en de communicatie helder. Het voelde meteen goed.”

Dat goede gevoel houdt stand, ondanks de ingrijpende versterking: Het dak eraf, de originele spanten versterkt, alle binnenmuren verwijderd, de verdieping verstevigd en onder andere de badkamer opnieuw opgebouwd. Geen standaardwerk dus, maar een intensief traject waarin goed overleg en onderling vertrouwen onmisbaar zijn.

Korte lijnen met vaste gezichten

De persoonlijke contacten met de vakmannen op de bouw maken voor Arjo en Natascha het verschil. “We weten wie er lopen. We kennen hun namen, zij kennen de onze,” vertelt Natascha. Hoewel het stel tijdelijk in een wisselwoning in Zeerijp woont, is Natascha bijna dagelijks in de tuin te vinden. “Ik ben liever hier dan daar,” zegt ze eerlijk. “Als ik hier ben, kunnen ze me alles vragen. Dat werkt zoveel prettiger dan via allerlei schijven.” Die aanwezigheid heeft de samenwerking versterkt. “We hebben echt een band met het team. Eens in de twee weken nemen we gehaktballen, brood en friet mee. Kleine dingen die veel doen voor het onderlinge contact.”

Ook Arjo merkt het: “Je kunt ideeën uitwisselen. Zij hebben vakkennis, wij kennen het huis. En dan kom je er samen uit.” Die korte lijnen zorgen niet alleen voor snelheid, maar ook voor vertrouwen. “We voelen ons serieus genomen,” zegt Natascha. “En dat zie je terug in de details. Of het nu gaat om het afwerken van een leiding of de kleur op de muur, er wordt altijd gevraagd wat wij willen. Dat maakt het écht ons huis.”

Samen de schouders eronder

Door alle afstemming word je als bewoner helemaal ondergedompeld in de wereld van de bouw. “Je leert wat OSB-platen zijn, hoe een dakconstructie werkt en waar je op moet letten bij het aanleggen van een airco,” zegt Arjo met een knipoog. Zo viel de plaatsing van de airco buiten het versterkingsbudget, maar omdat alles toch openlag, is in overleg met het bouwteam alvast de bekabeling aangelegd. Daarbij hielp Arjo zelf mee. En toen de levering van badkamertegels vertraging opliep, stapte Natascha zelf in de auto naar de tegelwinkel in Groningen. “Met Marcel van Jorritsma aan de lijn en de leverancier tegenover me hebben we het geregeld. Toen grapte ik: ‘Ik werk nu ook even voor Jorritsma.’

Die inzet is wederzijds. “De jongens van Jorritsma kijken verder dan hun eigen werk,” zegt Natascha. “Als iets van een andere partij niet klopt, zeggen ze dat gewoon: ‘Bel die maar even.’ Dat zegt iets over hun betrokkenheid.” Voor Arjo is het duidelijk: “Ze zijn vakmensen, maar ook mensen op wie je kunt bouwen. Letterlijk én figuurlijk.”

Weer naar huis

Na bijna tien maanden is inmiddels het einde in zicht. “Het kostte veel tijd,” benadrukt Natascha. “Je moet scherp blijven, je vergadert, regelt en beslist. Dat is best zwaar.” Toch zijn ze blij dat ze voor versterking tegen aardbevingsschade kozen. “De fijne samenwerking maakte het een bijzonder proces. En je krijgt er een mooie stempel voor terug op je huis,” legt Arjo uit. “Een bewijs dat het veilig is.”

Wanneer de versterking echt geslaagd is? Voor Natascha is dat duidelijk: “Als we straks weer in ons mooie huis zitten.” Arjo knikt. “Dan willen we even geen timmermannen meer te zien. Niks persoonlijks, hoor! Maar dan is het tijd voor ons.”